Na in januari de nodige email wisselingen met elkaar te hebben gehad en het uitzoeken van de mogelijkheden, m.n. de ’autozug’ van de Deutsche Bundesbahn naar de Dolomieten, zijn we op woensdag 26 mei 2010 vertrokken van het Koningsplein. De ploeg bestond uit: Patrick, Paul, Henny, Rob, Edwin, Mark, Peter en Peter. Op de heenweg, IJmuiden naar Düsseldorf via de snelweg, naar het ‘Autozug Bahnhof’ waar we op de trein zouden stappen. Tot aan de lunch nog voor Venlo ging het goed, daarna begon de Ducatie (hoe kan het ook anders) van Peter kuren te vertonen. Vermogen viel weg, motor kwam tot stilstand, met veel pijn en moeite starten, weer een stukje rijden, waarna het weer van voor af aan begon. Bij de grens overgang is de ANWB er bij geweest waarna het starten beter ging, waarna we weer vol goede moed verder zijn gegaan. Helaas, het probleem was niet verholpen. Uiteindelijk zijn we met horten en stoten ruim op tijd in Düsseldorf aangekomen, waar Mark en een aantal anderen de tank van de Duc hebben geleegd en er schone bezine in hebben gegooid. Een aantal anderen zijn inkopen gaan doen, zodat we tijdens de reis niet zouden uitdrogen. Uiteindelijk allemaal de trein opgereden, motoren vastgezet en onze zit/slaapplaatsen opgezocht. De reis was gezellig, het weer buiten niet en slapen in de schuddende trein hield ook niet over.

0016

De volgende ochtend de aankomst op het treinstation in Innsbruck. De motoren, die de reis goed hadden doorstaan, van de trein gereden, alle bagage opgepakt, gepaste kleding aan en op weg naar Colfosco. Het weer was matig en via de gps rustig de stad verlaten richting de Brennerpas. Ondanks het wisselende weer ging dit lekker, tot de Duc. weer dezelfde kuren kreeg. We hebben het nog een tijdje volgehouden, maar het werd te gevaarlijk, elke keer raakte dat ding vermogen kwijt op een drukke snelweg. Uiteindelijk doorgesukkeld naar een parkeerplaats waar we de ANWB hebben gebeld die vervolgens vervoer ging regelen om de motor mee te nemen. Besloten werd dat Peter en Patrick zouden blijven om te weten waar de motor heen ging en de rest met de bagage van Peter naar het hotel zouden rijden. Patrick heeft ook een Garmin gps op de motor, zodat hij de route wist naar het hotel, zodat hij en Peter daarheen konden komen. Helaas werd het weer steeds slechter en we hadden een hoop tijd verloren, dus de geplande korte bergrit van de middag viel letterlijk in het water. Flink later dan wij kwam Patrick met Peter achterop in de stromende regen bij het hotel aan. Snel motor naar binnen, kleding in de keurig verzorgde droog ruimte gehangen en tijdens een biertje de details uitgewisseld. Motor was bij een Ducati dealer gebracht en kon de volgende dat in de middag weer worden opgehaald. Het hotel waar je normaal niet kunt dineren, had een heerlijke soep gemaakt met eigen gebakken brood en gerookte ham of spek. Het was een enerverende dag.

Vrijdagochtend was het gelukkig droog en zelfs de zon scheen. Ontbijten, motoren klaar, regenpakken mee, en toeren. Peter weer bij Patrick achterop. Fijn gereden, het weer is afwisselend net als de omgeving, beneden veel groen, boven ligt nog sneeuw. Tijdens een stop zelfs een grote marmot o.i.d. gezien. Het rijden daar is schitterend, haarspeld bocht na haarspeld bocht, het ene vergezicht nog mooier dan het anderen. Uiteindelijk aan het einde van de middag, ingepland in de de rit langs de Ducati dealer waar het monster al stond te wachten. Vervolgens langs een schitterende weg naar ons hotel ’Garni Reutlingen’ in Colfosco. Omgekleed en een biertje gedronken. De eigenaresse was zo vriendelijk ons met de auto naar het nabij gelegen dorp te brengen waar enkele restaurants waren. Zodra we uitgegeten waren moesten we even bellen en dan werden we weer opgehaald. Hoezo service. In het hotel terug gekomen vertelde de eigenaar dat zij niet in hotel sliepen, maar dat we zelf drinken konden pakken achter de bar vandaan en alleen even noteren wat we hadden gebruikt. Geweldig dit vertrouwen. Uiteraard wil je dit niet beschamen en hebben we alles keurig genoteerd.

0077

Het is weer zaterdag en de terugreis gaat al weer beginnen. We zijn helaas afhankelijk van de trein dagen en tijden. Een andere combinatie was ook mogelijk geweest, alleen dan werd het gelijk een flink aantal dagen langer en daar deze tripjes een extraatje voor iedereen is was dit geen optie. Binnendoor langs weer mooie wegen zijn we naar Bolzano (Bozen) gereden, waar we voor de terugreis op de trein zullen stappen. We hebben redelijk goed weer en het rijden gaat lekker, vanwege de wegen kunnen we niet hard rijden, maar daar is rekening mee gehouden. Ook de Duc houdt zich goed, het probleem lijkt opgelost. Tijdig zijn we bij het station aangekomen, waar weer boodschappen worden gedaan waarna het laden kan beginnen. Ook dit gaat goed en we moeten nog een tijdje wachten op de passagiers trein. Dit doen we maar in de zon met een biertje. De terugreis naar Düsseldorf is net zo verlopen als de heenreis met dit verschil dat de conducteur kwam vertellen dat we rustig moesten doen, want mensen wilden al slapen.

Zondagochtend keurig op tijd in Düsseldorf aangekomen, om weer via de snelweg naar huis te gaan. Het weer hield niet over net als, je raadt het al, dit keer de beide Ducati’s. De motor van Peter had weer hetzelfde probleem en die van Mark had accu laad problemen en deed na een stop niets meer. De motor van Mark is opgehaald door een wagen van de hulpdienst en getransporteerd naar Nederland. Peter en Rob zijn rustig naar huis gereden en Mark is bij Henny achterop gegaan.  Uiteindelijk is alles gerepareerd. De Duc van Mark een nieuwe dynamo o.i.d. en bij de motor van Peter is elektronica vervangen waardoor het probleem verholpen is. De Dolomieten zijn erg mooi, alleen het weer moet mee zitten en je moet veel meer tijd hebben. We zijn gelukkig zonder ongelukken thuis gekomen, alleen jammer van alle pech. Volgend jaar maar weer wat dichter bij huis.

Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Not readable? Change text. captcha txt