U.S.A. rondreis “Western Discovery 2” 9 t/m 12 juni

Zaterdag 9 juni. Vandaag is het zover, onze “droomreis” gaat beginnen. Om 11.45 uur vertrekken we vanaf Schiphol via Chicago naar Los Angeles. Het wordt uiteindelijk een lange reis. Zeven uur vliegen naar Chicago, daar vier uur wachten en uiteindelijk nog eens vier uur vliegen naar Los Angeles. Op Schiphol ontmoeten we enkele van onze medereizigers, Eddy van de organisatie en begeleider van de reis, Leo, Frans uit België en Fritz en Wolfgang uit Duitsland. Om 18.30 lokale tijd komen we in L.A aan, waar we opgehaald en naar het Furama hotel gebracht worden. Na het opfrissen, maak ik bij het zwembad kennis met de andere reizigers en krijg ik informatie over de komende reis. Ardie is ontzettend moe en is naar bed gegaan. (Twee jaar later zullen we pas begrijpen waarom ze steeds zo moe is en zo’n slechte conditie heeft. Het blijkt dat zij tijdens deze reis vermoedelijk een chronische longembolie heeft.) Ondanks de Nederlandse reisorganisatie, is de meerderheid van onze reisgenoten Duits. Het zal dus een internationale vakantie worden, met Duits als hoofdtaal, Engels als tweede en Nederlands als derde taal. Uiteindelijk ben ik behoorlijk afgedraaid, met een flinke jetlag naar bed gegaan.

USA 0

Zondag 10 juni. Vanmorgen vroeg opgestaan en na een fors Amerikaans ontbijt op weg naar de motoren. Na het invullen van de huur contracten kan de reis dan eindelijk beginnen. In het begin is het even wennen aan het slagschip (een Honda Goldwing) waar ik op zit, bovendien is het behoorlijk druk in Los Angeles. Zodra we de stad achter ons hebben gelaten, is het gelijk een stuk rustiger en hebben we even een korte koffie-stop gehouden. We raken allemaal al enigszins aan elkaar gewend, hoewel de taal nog wat stroef gaat. Al snel verlaten we de grote weg en gaan slingerend een stukje land inwaarts. De kleine wegen in Amerika, zijn voor ons al snel flinke B-wegen. Aan de motor raak ik snel gewend, zo lang je vaart houdt is hij perfect te besturen en samen genieten we van de uitzichten. De temperatuur in het binnenland loopt aardig op en het is met motorkleding aan zelfs warm. In de namiddag bereiken we onze eerste overnachtingsplaats, Pismo Beach. Vandaag hebben we ongeveer 230 mijl gereden.

Maandag 11 juni. Vandaag gaan we naar Watsonville, ongeveer 215 mijl. We zullen voor een deel over Higway 1, de beroemde kustweg van Californië rijden en komen dan langs bekende plaatsen als Carmel en Monterey. Na vertrek uit het hotel rijden we een half uurtje en gaan dan ontbijten in een plaatsje wat zo in een wild-west film kan. Langs de kust is het nog fris, maar we gaan het binnenland weer in en daar is het lekker warm. Onderweg schitterende vergezichten bij “Big Sur” een bekend punt in dat gebied. We overnachten weer in een “Motel-6”.

Dinsdag 12 juni. Vandaag hebben we slechts 85 mijl te gaan naar San Francisco. Het is zo koud en vochtig (mist) langs de kust, dat we ons regenpak aandoen. Na drie keer kijken, kom ik tot de ontdekking dat de grote zeemeeuw die een stukje naast ons blijft vliegen een pelikaan is. We zijn reeds vroeg in San Francisco. De tocht met de motor over de, in de zon badende,  “Golden Gate Bridge” is een fantastische, onvergetelijke belevenis. San Francisco is een fantastische stad, in de korte tijd die we hebben bezoeken we Fishermans Wharf, maken een ritje met de Cable car, wandelen door China town, helaas was wegens tijdgebrek een bezoek aan Alcatraz niet mogelijk.

Woensdag 13 juni. Vandaag laten we San Francisco al weer achter ons. Eigenlijk zijn we er veel te kort geweest, maar de reis gaat verder. We gaan naar Merced, een plaatsje aan de “voet” van het Yosemite National Park. Vandaag 145 mijl gereden door schitterende natuur. Bij ons motel in Merced is een klein zwembad, waar iedereen dankbaar gebruik van maakt, want het is behoorlijk warm.

Donderdag 14 juni. Vandaag gaan we naar Lone Pine, een western stadje. We rijden via het Yosemite National Park een geweldig stuk natuur. We gaan over de beroemde Tioga pas, 3.300 mtr hoog. Het is er koud, maar de vergezichten zijn geweldig. Ook hier vertellen foto’s meer dan woorden. Vandaag een behoorlijke lange rit gemaakt, n.l. 260 mijl. Ongeveer 418 kilometer.

Vrijdag 15 juni. Vandaag liggen er 235 mijlen op ons te wachten. We gaan van Lone Pine naar Las Vegas, de gokstad. Via de Towse pas hebben we een schitterend uitzicht over Death Valley De warmste plek op aarde. Hier moeten we doorheen. Vanmiddag in Las Vegas wacht ons een bruiloft, want Thomas en Britta gaan daar trouwen bij ‘The Little White Chapel’ en daarna met elkaar wat eten in het ‘Venetian hotel’. ‘s Avonds gaan we nog van van het nachtleven genieten. (zolang als we het volhouden, want na een dag sturen zijn we toch behoorlijk moe.) Het is ongeloofelijk wat hier allemaal gebeurd. Wat nou zuinig met energie. Hier wordt voor miljoenen over de balk gesmeten. Gek is niet gek genoeg. Je kijkt je ogen uit.

Zaterdag 16 juni. Vandaag vertrekken we later om bij te kunnen komen van Las Vegas. De rit is korter, we stoppen nog een tijd bij Lake Mead waar we wat luieren en zwemmen en we eindigen in Hurricane bij het zwembad, waar we een bbq hebben. De afstand vandaag is 165 mijl.

Zondag 17 juni. We rijden vandaag 235 mijl naar Grey Mountain door het Zion National Park, een adembenemend natuurgebied. We zitten midden in “indianenland” en passeren de Navajo Bridge over de Colorado river. Door de Painted Desert een rood woestijngebied gaan we naar ons einddoel voor vandaag waar we weer een bbq krijgen. De opgedane indrukken zijn overweldigend.

Maandag 18 juni. Vandaag zullen we een groot gedeelte van de dag doorbrengen bij de Grand Canyon. We gaan een helicopter vlucht maken en brengen een bezoek aan het Imax-theater waar een film over het ontstaan van de Grand Canyon wordt gedraaid. Na totaal 150 mijl gereden te hebben komen we via de zeer bekende “Route-66” aan in ons motel in Flagstaff.

Dinsdag 19 juni. Zoals bijna elke dag vertrekken we tussen 07.30 en 08.00 vanaf ons hotel. Na een uurtje rijden stoppen we dan ergens voor een gezamenlijk ontbijt. We hebben leuke reisgenoten. Er wordt een mengelmoes aan talen gesproken. Onze Duitse vrienden hebben al een paar keer gevraagd of we een hekel aan ze hebben, want we zeggen steeds “Sie” i.p.v. “du”. Dit hebben we vroeger zo op school geleerd en het blijkt moeilijk af te leren. Soms vervallen ze in een dialect en dan is er niets meer van te maken, maar over het algemeen gaat het zeer goed. André en Eddy van de organisatie zorgen er telkens weer voor dat we via mooie wegen op onze bestemming komen. Nagenoeg alle bagage gaat mee in de volgwagen, waar ook een reserve motor staat. Deze hebben we wel moeten gebruiken, want één van de HD’s is ermee gestopt. Vandaag zijn we via Sedona (hier wil een Amerikaan mijn T-shirt met een Tribal erop kopen. Ik vind het prima, want ik wil het toch weggooien, maar hij heeft geen ander shirt voor mij, dus het gaat niet door) met de beroemde Red Rocks naar Jerome gereden, waar we een “ghosttown” hebben bezocht. Wat een ouwe meuk heeft die man daar staan. Grappig om een keer geweest te zijn.

Woensdag 20 juni. Vandaag rijden we de langste rit van deze reis. We rijden van Prescott naar Palm Springs. (334 mijl) In het begin is het leuk rijden met veel bochten, maar later wordt het saai en eentonig. We passeren wederom de Colorado River en rijden nog door Joshua Tree National Park. Dit is een leuk stukje rijden met die aparte bomen in het park. Langs de weg staat een “coyote”, maar hij is of ziek of opgezet, want hij beweegt nauwelijks. Bij Palmsprings rijden we eerst nog langs een enorm windmolen park. Er staan honderden molens in de woestijn. Palm Springs is luxueus en zeer warm.

Donderdag 21 juni. De laatste dag alweer. Na een stukje snelweg gaan we het San Bernardino National Forest in. Dit stijgt tot wel 3.300 meter. Uiteindelijk via lange mooie slingerende afdalingen komen we weer in Los Angeles aan. We besluiten vandaag de motoren terug te brengen, zodat we morgen de hele dag voor iets anders kunnen benutten. We hebben deze dagen totaal 2.469 mijl, dit is ongever 3.950 kilometer gereden. Dit alles zonder ongelukken, maar wel met pech van 2 motoren. Dit kon gelukkig tijdens de reis allemaal opgelost worden.

Vrijdag 22 juni. Vandaag geen motor meer, dus we gaan wat anders doen. Samen met Eddy, Sigi, Thomas2, Joe, Rosie, Leo Gerhard gaan we naar de Universal Studio’s. Wat een kermis. Wel leuk om eens mee te maken, maar één keer is voor ons genoeg.

Zaterdag 23 juni. Helaas, het zit er op. We worden al vroeg naar het vliegveld gebracht voor de terugreis. We nemen afscheid van onze reisgenoten. We hebben een fijne tijd met elkaar doorgebracht en zullen elkaar nogmaals zien bij de reünie die voor het najaar gepland staat. De vliegreis terug naar huis verloopt voorspoedig en op zondagmorgen om 07.30 uur lokale tijd landen we weer op Schiphol. De organisatie van deze reis is uitstekend geweest. We willen hierbij, André, Eddy, Leo, Gerhard, Frans, Hanna, Fritz, Wolfgang, Sigi, Thomas1, Britta, Thomas2, Rainer, Kai, Walter, Joe en Rosie bedanken voor de leuke en gezellige reis. Ik kan geen “Corona” (mexicaans bier) meer zien. Na deze vakantie moest ik nieuwe bougies hebben voor mijn motor, maar heb de smaak zo te pakken gekregen, dat ik i.p.v. met 4 bougies met een andere motor ben thuis gekomen, een Kawasaki Vulcan 800classic.

Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Not readable? Change text. captcha txt